De Valkenberg
Valkenberglaan 35B
7313 BL Apeldoorn
Telefoon 055 - 3552201
Mobiel 06 - 53409048
info@devalkenberg.nl
Dit is het digitale verhalenboek van
dr Wim H. Nijhof, historicus en publicist. U vindt hier informatie over zijn boeken en over artikelen die zijn gepubliceerd in diverse tijdschriften en dagbladen. Aandachtsvelden zijn de historie van Apeldoorn, van het Nationale Park De Hoge Veluwe en van de textielindustrie in Twente. Een onderwerp van voortdurende studie is de sociale strijd in de textielstad Enschede, zijn geboorteplaats.

Wim Nijhof

De Valkenberg is een heuvel aan de westkant van Apeldoorn, niet ver van Paleis Het Loo. Hier konden vroeger de koninklijke valkeniers de reigers van verre zien aankomen, de vogels waren een prooi voor de jachtvalken.
Wim H. Nijhof woont aan de Valkenberglaan in Apeldoorn. De Valkenberg is de naam waaronder hij zijn publicitaire activiteiten uitvoert.

De Valkenberg
 

koninklijkestallen


 

6. Koninklijke stallen onderdeel van museum

In de Koninklijke Stallen bij het paleis staan tegenwoordig geen snuivende en hinnikende paarden meer.  De vroegere stallen zijn nu onderdeel van het Nationaal Museum Paleis Het Loo.
De Koninklijke Stallen dateren van het begin van de twintigste eeuw, wanneer er bij het Paleis onder het bewind van de jonge koningin Wilhelmina stevig wordt gebouwd. De oude stallen worden gesloopt. Tussen 1907 en 1909 zijn de nieuwe stallen klaar, ontworpen door rijksbouwmeester C.H. Peters, die ook de architect is van het in die jaren gebouwde postkantoor aan de Deventerstraat. Het stallencomplex bestaat uit lange, lage vleugels, verbonden door hoge hoekpaviljoens. In het centrale paviljoen van het stallencomplex is de Palfrenierskamer, oorspronkelijk de gemeenschappelijke eetzaal van de palfreniers. Onder deze kamer ligt een grote wasplaats voor rijtuigen, met links en rechts koetshuizen en stallen voor 68 paarden. Rondom het grote plein staan enkele kleinere bijgebouwen, zoals de garage voor de auto’s van prins Hendrik, nu het theepaviljoen.
Architect Peters krijgt ook opdracht voor uitbreidingen van het Paleis, zoals de aanbouw van de Grote Eetzaal – na 1970 de Grote Balzaal genoemd – , het toevoegen van binnenpaviljoens en een verdieping op het corps de logis, en voor het verhogen van de zijvleugels langs de basse-cour. Deskundigen oordelen later dat door deze toevoegingen het uitgangspunt voor de bouw in de zeventiende eeuw verloren is gegaan. Bij de grote restauratie van het Paleis tussen 1977 en 1984 zijn de toevoegingen verwijderd.
In de Tweede Wereldoorlog zijn de Koninklijke Stallen zwaar getroffen tijdens het bombardement van 4 november 1944. Het is die dag wisselend bewolkt in Apeldoorn. De gehele dag zijn er vliegtuigen in de lucht. Omstreeks vijf uur laat een jager bij Kootwijk een aantal bommen vallen en vliegt door, richting Apeldoorn. ‘Onafgebroken klonken knallen. Eén vliegtuig kwam bij de Koninklijke Stallen terecht. Enige raketbommen  vielen op het hoofdgebouw der stallen’, noteert stadsgeschiedschrijver R. Hardonk later in zijn dagboek. De volgende dag moet Hardonk, nadat hij bij het Paleis een kijkje heeft genomen, vaststellen dat het hoofdgebouw van de Koninklijke Stallen ‘voor een deel in puin ligt’. De stallen zijn in 1972 na een langdurige restauratie weer geopend. Het totaal vernielde noordoostelijke hoekpaviljoen is niet weer opgebouwd, het torentje op een van de paviljoens wel.





deValkenberg.nl